ozzy en jules ozzy en jules http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/ ozzy en jules 2.0 ozzy en jules http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/ 2011-09-18T09:38:22+01:00 <![CDATA[Even een break]]> http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/article.asp?blog=31097 Op dit moment zijn we heel druk maar gelukkig met allemaal leuke dingen. Met ozzy zijn we nu ook begonnen met behendigheid op woensdagavond dus eerst les met jules en daarna met ozzy. Jules gaat echt gewedlig en kan al hele parcoursen lopen alleen nog werken aan haar snelheid. Met ozzy is een ander verhaal want hij vindt het heel erg leuk maar raakt ook behoorlijk opgefokt ervan en ik weet niet of ik hem een plezier doe om ermee door te gaan. We gaan in iedergeval de beginnerscursus afmaken en dan even overleggen met linda wat te doen.
 
Verder mogen jules en ik nu op zondagmorgen mee met de mannen voor de frisbeetraining. Een ontzettende leuke training voor hond en baas. Frisbee is vooral zelf heel goed te leren gooien want de hond vangt de frisbees wel.  Natuurlijk wordt er ook met de hond getraind maar het is een hele intensieve sport voor de hond en na 5 minuten hebben ze echt even rust nodig.  Wij zijn lang niet zo goed als michael en ozzy en waarschijnlijk gaan we dat niveau ook niet halen. Michael gooit gewoon heel goed en ozzy vangt alles. Maar ook wij zijn best wel leuk bezig. Natuurlijk met heel veel sorry's van mijn kant omdat ik hem weer niet goed gooi en jules blijft jules heeft overal plezier in maar het hele fanatieke van ozzy heeft ze niet. Het belangrijkste is dat we het allebei het ontzetttend leuk vinden en daar gaat het om.
 
Op dinsdagavond mag ik Sharon helpen bij de les canine freestyle. Lekker samenwerken met de hond met veel trukjes maar ook gehoorzaamheid en werken aan de lenigheid en souplesse van de hond. Om de trukjes aan anderen te kunnen leren moet je zelf natuurlijk het wel kunnen dus met zowel ozzy als jules ben ik elke dag druk bezig en ze doen het allebei heel leuk en vinden het ook heel leuk.
 
En dan vrijdagavond sport en spel die ik samen met lianda geef. We hebben nu weer een heel andere groep en dan merk je dat je lessen toch weer moet gaan aanpassen. Maar het blijft ontzettend leuk om te doen en we hebben weer een hele enthousiaste groep dus dit gaat ook helemaal goed komen.
 
Zakelijk gaat het ook voor de wind want drie weken geleden stond opeens Rob Geus van de smaakpolitie bij ons. Dat was heel erg schrikken opeens zo'n camera voor je neus maar het goede nieuws is dat we het keurmerk hebben gekregen. Dit heeft ook in de krant gestaan en dat merk je meteen en we hebben het nog drukker. Vanaf 31 oktober beginnen de uitzendingen en komen we ook op tv. (ik weet niet precies wanneer).
 
Door de drukte heb ik gewoon geen tijd meer voor mijn dier site en stop er ook voorlopig mee. Misschien als het weer wat rustiger wordt zal ik het weer oppakken maar voorlopig liggen mijn prioriteiten ergens anders.
 
Nog even een paar foto's van mijn kanjers.
 
 
 
 
 
 
 
 
]]> 2011-09-18T09:38:22+01:00 2011-09-18T09:38:22+01:00 <![CDATA[Zelfbeheersing 2 (gillende keukenmeid)]]> http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/article.asp?blog=30782 Ik heb al eerder geschreven over het ontbreken van zelfbeheersing bij Jules en ik hoopte dat ik in het volgende stukje kon schrijven hoe dat verbeterd is. Maar helaas zondag was het voor mij duidelijk dat het nog erger is dan ik dacht.
 
Afgelopen zondag hadden wij een workshop cirkeltraining bij Dogbasic in Tiel en ik had daar hele hoge verwachtingingen van. Nog steeds ben ik overtuigd dat cirkeltraining de band tussen hond en baas kan verbeteren alleen viel de workshop erg tegen. Het was bij een boerderij en omdat het de vorige nacht heel hard had geregend kregen we de workshop in de binnenmanege. Het was er koud en rook natuurlijk naar allerlei geurtjes die voor de honden zeer interessant waren maar voor ons iets minder. Daarbij was degene die de workshop gaf zeer langdradig van stof over allerlei randzaken en de eerste drie kwartier zaten wij op een plastic stoeltje te luisteren. De honden moesten netjes naast ons zitten en de rest van de groep deed toch wel vrij aardig.
 
Maar miss jules die was dat niet voor plan om en begon meteen haar liefelijke schelle blafje te laten horen. In zo'n manege klinkt het nog scheller en het deed echt piin aan je oren. Ik probeerde nog allerlei commando's om haar stil te krijgen maar moest dit zo doen dat anderen geen daar geen last van hadden. Het lukte natuurlijk niet en het enige wat hielp was een snoepje in mijn hand stoppen die ze dan moet proberen eruit te krijgen. Natuurlijk helemaal fout maar op dat moment wilde ik haar alleen maar haar stil hebben en mevrouw had het feilloos door dus zodra ze het snoepje te pakken had dan kwam de blaf weer. Wat voelde ik mij ellendig en ik merkte bij de anderen dat de irritatie  met de minuut toenam.
 
Achteraf weet ik heel goed dat ik het fout heb gedaan bij het socialiseren van jules. Omdat dit probleem niet voorkwam bij tommy en ozzy heb ik er totaal geen aandacht aan geschonken. Ik heb met haar geen enkele situatie geoefend waar ze rustig naast me moet liggen en dan opeens in een vreemde omgeving met allemaal lekkere geurtjes (terwijl je ook nog ruim 1 uur in auto heb gelegen). Kan me voorstellen dat het iets teveel is. Maar het blijft een punt waaraan gewerkt dient te worden en het zijn best saaie oefeningen maar vanaf nu gaan we er elke dag aandacht aan besteden.
 
Maar om dit verhaal positief af te sluiten de oefeningen die we uiteindelijk gingen doen deed ze echt geweldig. En lianda haar honden waren in Spanje dus ging zij met ozzy trainen. Geweldig om je eigen hond op afstand te bekijken eerst nog een beetje afwachtend want is toch moeilijk met een ander. Maar toen ozzy de oefeningen doorkreeg ging de staart druk zwaaiend van links naar rechts en zag je dat hij er heel veel plezier in had.
 
En als je dan aan het oefenen bent met rustig naast je te zitten ga je maar uit verveling close-up foto's maken.
 
 
 

 
 
 
]]> 2011-08-21T11:10:11+01:00 2011-08-21T11:10:11+01:00 <![CDATA[Je kan mijn rug op]]> http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/article.asp?blog=30694 Erg typisch voor Dogfrisbee zijn de vaults, sprongen waarbij de hond het lichaam van de geleider gebruikt als springplank. In de eerste plaats dient de hond te leren dat hij je lichaam mag gebruiken om op te staan, wat voor vele honden tegennatuurlijk is. Ozzy heeft daar heel veel problemen mee en met hem proberen we vanaf de tafel  op onze rug te krijgen. Hij doet het nu wel maar nog steeds vindt hij het doodeng. Ik heb weleens gelezen dat het met respect te maken en als een hond heel veel respect heeft voor de baas hij het heel moeilijk vindt om te doen.
 
Jules heeft nergens problemen mee (totaal geen respect voor ons) en doet echt alles wat je vraagt en zo ook op de rug springen. Ook bij haar zijn we begonnen via een tafel en daarna met een koekje lokken. Maar nu springt ze op commando er gewoon op en blijft ook netjes staan. Als beloning gooien we heel rustig een frisbee (een roller over de grond). Dan springt ze vanaf de rug om de frisbee te pakken. Dit is een vrij pijnlijke situatie want bij het afzetten worden de nagels in de je rug gezet. Ze hebben hier dan ook speciale shirts voor van dik neopreen. Maar die schaffen we wel aan als we echt hoog gaan springen. Voorlopig doen we het rustig aan want het is heel belastend voor de hond en jules is nog een jonge meid.
 
 
Sta je met een hond op een rug totaal machteloos en wil ozzy de frisbee pakken.
 
Ozzy weggehaald en nogmaals proberen. Jules blijft gewoon de hele tijd staan.
 
 
Als beloning mag ze de frisbee pakken die is nu al buiten beeld gerold.
]]> 2011-08-12T14:00:14+01:00 2011-08-12T14:00:14+01:00 <![CDATA[Mijn eerste Hondenklasje]]> http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/article.asp?blog=30681 Allereerst wil ik eerst iedereen bedanken voor de lieve reakties op mijn vorige weblog. Natuurlijk had ik afgelopen weken geen behoefte om over de gebeurtenissen van mijn honden te schrijven maar er is genoeg gebeurt en ik heb nu weer zin om het op te pakken.
 
Ik had al geschreven dat ik bij Hondenschool Jottem de les Sport en Spel mocht gaan geven. Het is nu al een aantal weken gestopt maar ik wide er toch nog een stukje over schrijven. Want wat was dat leuk om te doen en wat heb ik voor mijzelf een hoop geleerd. 
 
Sport en Spel bestaat uit 12 lessen en in die lessen komen verschillende onderdelen van de hondensporten aan bod. Aan elk onderdeel wordt even gesnuffeld en het is een leuke manier om uit te zoeken welke sport jij en je hond leuk vindt om te doen. Maar ook als je niet verder in een hondensport wil is het leuk om 12 lessen lekker met je hond bezig te zijn en nieuwe dingen te leren. De onderdelen die aan bod komen zijn behendigheid, treibbal, flybal, gehoorzaamheid, speuren, rally-O, frisbee en natuurlijk hebben we ook een aantal trukjes geleerd.  Ik had echt geluk met mijn eerste groep want ze waren allemaal ontzettend enthousiast en ze vonden alles leuk om te doen.
 
Ik heb natuurlijk zelf al heel veel lessen gevolgd en dat doe ik nog steeds maar wist niet wat voor werk eraan vooraf ging. Natuurlijk als je het langer doet dan wordt het wel makkelijker. Het is toch echt wel een heel gepuzzel om elke les in te vullen en ook zo te maken dat elke keer een uitdaging is en dat het voor iedereen leuk blijft.
Elke zondag was ik mijn lesplan aan het maken en dan de rest van de week de onderdelen met ozzy en jules oefenen en kijken of het wel werkte en of het inderdaad zo leuk is als ik op papier bedacht had. Het is dan wel heel fijn dat je twee honden heb want bij beide kon ik kijken wat de beste manier is om aan te leren. Jules ging ook vaak mee als voorbeeldhond zodat ik met haar kon laten zien wat de bedoeling was. Dat deed ze heel goed alleen zodra ze aan de kant moest ging het alarm aan dus dat moet ik er echt uitkrijgen.
 
Wat ook wel heftig is dat je iedereen aandacht wil geven maar je moet ook verder met je les. Gelukkig had ik hulp van Lianda en zonder haar had ik het niet gered of dan hadden we nooit zoveel in een les kunnen doen. Vaak verdeelden we de groep in twee groepen waarbij zij een onderdeel met de groep ging doen en ik een ander onderdeel. Verder is Lianda gewoon ontzettend leuk en ik was blij dat ze er was en ook dat ze de volgende keer er weer bij is. Bij frisbee had ik hulp van Michael en de eerste les was iedereen zo enthousiast dat we nog een les frisbee hebben ingelast.
 
Elke les was Sharon aanwezig om te kijken en ons te ondersteunen. Ook als Lianda er niet was hielp ze mij met de lessen. Ik ben haar heel dankbaar dat ik van haar deze kans heb gekregen en zo kon ontdekken dat dit echt is wat ik wil want wat is het leuk om te doen. En gelukkig mag ik in September weer en ga ik haar op dinsdag helpen met Canine Freestyle.
 
Een deel van de groep dit was de laatste les dus een aantal waren al op vakantie.
 
 
Eén van de onderdelen was Dog in the box, via clickeren de hond in de doos laten zitten. Dit is Phoenix een hond uit het buitenland maar lijkt erg veel op een aussie ook qua karakter. 
 
 
Onderdeel speuren hun speeltje zoeken onder één van de afdakjes. Dit is richard met sharon haar hond Splinter.
 
En hier gaat liefde van Nicole door de band.
 
 
]]> 2011-08-07T10:17:34+01:00 2011-08-07T10:17:34+01:00 <![CDATA[En toen stond de wereld even stil]]> http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/article.asp?blog=30544 In eerste instantie wilde ik dit verhaal niet delen maar nu we een paar weken verder zijn heb ik mij bedacht. De reden is dat als mijn moeder er niet was geweest wij nooit een hond hadden genomen.
 
Mijn ouders hebben altijd een hond gehad en vooral hun laatste hond was echt mijn moeders hond. Toen Aranka overleed heeft mijn moeder daar zo ontzettend veel verdriet van gehad dat ze dit nooit meer wilde meemaken. En ondanks dat mijn vader heel graag nog een hond wilde heeft mijn moeder dit altijd tegen gehouden.
 
En toen kwam ik met Tommy uit Duitsland en ik moest natuurlijk weer fulltime werken. Gelukkig had ik mijn ouders en elke dag ging hij naar hun toe. Voor iedereen een win-win situatie. Ik kon Tommy houden en mijn ouders hadden de gezelschap van een hond. Vooral  mijn moeder genoot van haar dagelijkse wandelingen en de daarbij bijbehorende contacten. Tommy was daar algemeen bekend en als ik daar af en toe met hem liep werdt hij echt door iedereen begroet. Het was ook een allemans vriend en gelukkig heeft hij 11 mooie jaren gehad. Maar ook bij zijn overlijden heb ik ontzettend veel steun van mijn ouders gehad en hij is in hun tuin in mijn armen ingeslapen en is daar ook begraven.
 
Mijn moeder had al gezegd dat als Tommy er niet meer was zij niet meer dagelijks de zorg van een hond wilde hebben. Maar naar een maand merkte ik dat ik niet zonder hond kon maar heb eerst aan mijn ouders toestemming gevraagd. Ik wist dat met een eigen zaak er dagen zijn dat ik een vaste oppas nodig had en gelukkig ze wilde ook weer op ozzy en later op jules passen.
Mijn moeder was echt gek op ozzy en jules en dat was wederzijds. Zodra we het pad opkwamen werden ze helemaal gek en de eerste tien minuten werdt mijn moeder uitgebreidt begroet. Mijn ouders hoefden niet meer dagelijks op te passen maar de logeerpartijtjes waren een feest. Ik kreeg ze altijd weer keurig geborsteld terug en ik zei altijd dat ze een dagje naar de beatyfarm gingen.  En bij mijn moeder niet alleen foto's van de kinderen en kleindochters maar ook van ozzy en jules stond er een foto.
 
En toen was het vrijdag 1 juli en kreeg ik een telefoontje dat mijn moeder een hartaanval had gehad.  En vlak daarna het bericht dat mijn moeder was overleden. Ze was 67 jaar. En op zo'n moment staat de wereld even stil en is voor ons die week stil bliijven staan.
 
Als je verdrietig bent is het heerlijk dat je honden heb want wat zijn ze een grote steun voor ons geweest. En ook voor mijn nichtjes was het heerliijk om even met de honden bezig te zijn. (ze zijn nog nooit zoveel geborsteld). De week dat mijn moeder nog thuis was, voelden ze dat er iets was, ontzettend lief en heel veel knuffels hebben wij van ze gehad.
Nu we een paar weken verder zijn begint voor hun het gemis, elke keer als we bij mijn vader komen vliegen ze enthousiast de auto uit om het tweede vrouwtje te zoeken en die is er niet en zal er ook nooit meer zijn.
 
Helaas heb ik geen foto van mijn moeder met de honden dus maar een foto met twee van mijn nichtjes.
 
 
 
 
 
]]> 2011-07-26T21:53:57+01:00 2011-07-26T21:53:57+01:00 <![CDATA[Zo trots op mijn mannen]]> http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/article.asp?blog=30087 Gisteren hadden ozzy en michael hun eerste frisbeewedstrijd bij KC West-Friesland en ze zijn eerste geworden. Natuurlijk ben ik super trots en stiekem had ik het ook wel verwacht want ik vindt ze gewoon geweldig. Aangezien dit hun eerste wedstrijd was begonnen ze bij de pre-starters en volgende keer wordt het echt wel moeilijker. Dat is het enige nadeel als je eerste bent geworden want je moet dan een klasse hoger.
Helaas konden jules en ik niet mee om aan te moedigen want ik moest werken en jules is naar oma geweest. Onderstaand stukjes van de training van de afgelopen week.


]]> 2011-06-12T21:06:47+01:00 2011-06-12T21:06:47+01:00 <![CDATA[Mijn onbezonnen heldendaad]]> http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/article.asp?blog=30010 Ik heb al eens eerder geschreven dat ik meestal eerst doe en dan pas nadenk en dat is soms vervelend maar ook heel vaak acties waar anderen om kunnen lachen (en ik achteraf ook wel).
Afgelopen donderdag liep ik met Natasja en 6 honden in Beeckesteijn en daar heb je midden in het park een vijver. Deze vijver is omringd met een stenen muur van ongeveer 50 cm. hoog. Als honden er invallen kunnen ze er zonder hulp niet eruit komen. Verder is het stilstaand water en helemaal vol met kroos waardoor niet alle honden zien dat het water is.
De honden van Natasja waren nog nooit in Beeckesteijn geweest en ik zat net vertellen dat zowel jules als ozzy allebei in het water zijn gevallen. Ik had het nog niet gezegd of we zagen twee honden van haar in het water liggen. Grote paniek en we rende allebei naar een hond om ze eruit te helpen. Natasja had haar hond redelijk snel op het droge alleen die sukkel viel/sprong er daarna meteen weer in. En haar andere hond divo wilde niet naar de kant komen en ging steeds meer naar het midden. Ik ben mijn honden gewend en die liggen best wel hoog in het water maar zoals divo zwemt leek het voor mij of hij bijna aan het zinken was. Ik dacht echt dat hij ging verdrinken en sprong zonder nadenken in de vijver. Zoals natasja het later beschreef was het meer een zeer onelegante kikvorssprong dan een mooie duik zoals je bij baywatch ziet. Een ander detail is dat het water niet dieper is dan kniehoogte en ik dus rustig had in kunnen lopen maar ik ging weer helemaal kopje onder. Natuurlijk snel divo gepakt en ik voelde mij de held van de dag. Alleen aan de kant bleek mij actie toch wel onbezonnen te zijn want natasja had helemaal niet het gevoel dat Divo verdronk en verder vertelde ze dat divo uitstekend kan zwemmen. Later zei ze wel om mij te troosten dat het kroos misschien wel heel zwaar was en dat daarom Divo het misschien wel niet vol kon houden.
 
Ach we zullen het nooit weten maar ik heb wel vrede met mijn actie want je moet er toch niet aan denken dat Divo voor onze ogen was verdronken. Maar misschien volgende keer een korte overleg met de baas of bazin van de hond en natuurlijk heel snel oefenen aan een elegante reddingsduik. Want we hadden een paar toeschouwers en ondanks dat het er niet uitzag kreeg ik van hun wel een applaus.
 
Hier een foto van mij en divo allebei lekker nat en onder het kroos.
 
 
]]> 2011-06-05T19:22:28+01:00 2011-06-05T19:22:28+01:00 <![CDATA[Zo trots op mijn meisje]]> http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/article.asp?blog=29809 Ik ben zo super trots op jules want natuurlijk is ze geslaagd voor het examen sociale huishond. En dat we dit hebben gehaald hebben we echt helemaal aan haar te danken. Ze deed bijna alles perfect en ze had een lijst met allemaal G (= goed). Helaas 1 matig maar dat had ik ook helemaal ingecalculeerd want voedselweigeren is gewoon te moeilijk voor haar. Er was een bakje met bokkepootjes en een ander met heerlijke oude kaas en aangezien ik nog niet ontbeten had was het niet alleen voor jules maar ook voor mij heel moeilijk om dit te weigeren. Een klein detail is wel dat jules juist extra veel eten had gehad. (ik heb echt alles uit de kast gehaald).
 
Maar verder deed ze alles perfect. Op de geluidsproef en de paraplu reageerde ze totaal niet en dat is extra knap want die hadden wij nog niet geoefend. Bij het volgen alleen maar aandacht voor mij en niet voor de andere honden en ook bij het af en blijf bleef ze keurig liggen. Dus ondanks dat ik behoorlijk zenuwachtig was bleef madame gewoon kalm en deed ze wat ze moest doen.
 
En nu heeft ze sociale huishond en buiten heeft ze dit diploma ook dik verdiend. Alleen binnen doet ze toch wel heel erg haar eigen zin en is luisteren niet iets wat in haar woordenboek voorkomt. Wij zijn ook wel erg schuldig aan want heel vaak kunnen we gewoon niet boos op haar worden en liggen we in een deuk. Onderstaande foto laat zien hoe zij haar zin kan doordrijven en hier moet je toch om lachen. De honden mogen gewoon bij ons op de bank, alleen niet als ze nat zijn en ozzy is gewoon braaf en nee is bij hem ook nee. Bij jules werkt dit niet en plaatsen we dan ook iets op de bank zodat ze er niet op kan liggen, maar ook dit houdt haar niet tegen.
 
 
 
 
 
 
]]> 2011-05-19T17:22:46+01:00 2011-05-19T17:22:46+01:00 <![CDATA[Sociale Huishond]]> http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/article.asp?blog=29764 Ik heb van die eigenschappen waar ik niet altijd blij mee ben en één daarvan is dat ik vrij implusief ben. Wat is het geval twee weken terug kwam Sharon met het voorstel om met jules het examen sociale huishond te doen.. En zonder er maar even rustig over na te denken heb ik meteen ja gezegd. Nu hebben wij dus aankomende zondag ons examen terwijl wij vanavond pas ons tweede les hebben gehad. Natuurlijk weet ik alle oefeningen nog omdat ik met ozzy ook dit examen heb gedaan maar voor jules is het toch wel moeilijk.
 
Allereerst komt ze in een klas met allemaal vreemde honden en dan moet je er langs lopen, mooi volgend en je mag geeneens even de honden gedag zeggen. Maar op zich doet ze dit goed. Verder hebben we het gebit tonen en ik dacht echt dat dit een drama zal worden want elke keer als ik bij haar mond kwam was het happen. Maar na een avond er rustig voor zitten kreeg ze al snel door dat er een beloning komt. Dus ook dit onderdeel gaan we wel redden.
De moeilijkheid zit eigenlijk bij af en blijf (2 minuten) want mevrouw heeft nog steeds geen zelfbeheersing dus na een minuut gaat ze zitten. Vanavond heeft ze het wel 2 minuten volgehouden dus met een beetje oefenen gaat dit misschien nog wel goedkomen.
En dan hebben we nog het voedselweigeren dit calculeer ik al in met een onvoldoende want jules eet echt alles wat los en vast zit en het woordje nee gaat er echt niet in. Haar neus werkt uitstekend en zodra ze ook maar iets eetbaars ruikt dan sleurt ze mij er naar toe. Ik weet niet of ik dit binnen drie dagen nog krijg afgeleerd.
 
Maar het grootste probleem ligt natuurlijk helemaal niet bij jules want ze kan het meeste echt wel. Nee helaas heeft ze met een baasje te maken die zich behoorlijk druk kan maken. Als ik niet rustig en duidelijk mijn commando's geef hoe kan ik dan van haar verwachten dat ze het allemaal snapt. Uiteraard wordt dit verhaal vervolgd (hopelijk met een goed einde).
 
Als haar grote broer erbij is dan kan ze wel uren blijven liggen maar ik denk niet dat ik ozzy als ondersteuning mag meenemen.
 
 
]]> 2011-05-11T21:58:03+01:00 2011-05-11T21:58:03+01:00 <![CDATA[Een geweldig weekend zonder honden]]> http://ozzyenjules.mijnaussie.nl/article.asp?blog=29656 Wij hebben een eigen zaak en voor iedereen die daarvan droomt kan ik je zeggen dat het echt niet alleen maar rozegeur en maneschijn is. Vooral de eerste vijf jaar is keihard werken en heb je geen tijd voor vakantie. En omdat wij maar een eenvoudige broodjeszaak hebben komt het geld ook niet binnenstromen. Daarom had michael al vijf jaar geen verjaardagscadeau gehad en was het hoognodig tijd voor een extra leuk cadeau.
 
En het is me gelukt, ik heb voor hem een weekend een trike gehuurd en zijn we wezen toeren door het mooie friesland. Het was echt geweldig en wat is het leuk zo'n trike. Michael heeft de hele tijd gereden (het was tenslotte zijn cadeau) en ik heb als een koningin achterop gezeten. Ik voelde me echt af en toe de koningin want heel veel mensen zwaaien naar je als je op zo'n trike langsrijdt. We hebben de mooiste plekjes van Friesland gezien en ik moet eerlijk zeggen dat ik niet wist dat het er zo mooi was. Een leuke bijkomstigheid is, als je daar aan het toeren bent, dat er bijna geen stoplichten zijn. (dat is wel even anders hier in de randstad).
We hebben overnacht bij een echt bikersherberg in atjeskerk. De mensen hadden pas een jaar de herberg en waren ontzettend lief en zorgzaam. Zondag langzaam via alle binnenwegen naar huis gereden. Het was echt een superweekend en we gaan dit zeker nog een keer doen.
 
Ozzy en jules hebben bij mijn ouders gelogeerd op de boerderij, dus die hebben het ook erg leuk gehad en hebben genoeg aandacht gekregen. (nou ze zijn natuurlijk gruwelijk verwend maar dat mag voor hun was het ook vakantie.)
 
 
 
 
]]> 2011-05-04T13:47:29+01:00 2011-05-04T13:47:29+01:00